مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: مامک شریعت, معصومه معصومی, فرید زایری, مریم باقری
کلیدواژه ها : سندرم تخمدان پلیکیستیک - کلسیم - ویتامین D - متفورمین - مقاومت به انسولین - اثر کلسیم بر انسولین - هیپرآندروژنیسم
: 17833
: 54
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: سندرم تخمدان پليكيستيك (PCOS) مهمترين علت اوليگواوولاسيون و عدم تخمكگذاري در زنان سنين باروري و در زنان نابارور ميباشد. با توجه به مقاومت به انسولين و هيپرانسولينمي در اين بيماري و نقش كلسيم و ويتامين D در اصلاح اختلال ترشح انسولين و تكامل اووسيت در پستانداران، به نظر ميرسد ميزان اثربخشي كلسيم بر تخمكگذاري در انسان (در موارد PCOS)، از موارد مهم بررسي و مطالعه ميباشد؛ لذا اين مطالعه با هدف بررسي اثر كلسيم بر تخمكگذاري و اندازه فوليكول در مقايسه با درمان رايج متفورمين طراحي و اجرا شد. روش بررسي: در اين مطالعه كليه بيماران مبتلا به سندرم PCOS (بر طبق معيار Rotterdam و تأييد تشخيص توسط پزشك متخصص) مراجعهكننده به درمانگاه ناباروري مركز تحقيقات بهداشت باروري وليعصر در سال1383، پس از ابراز تمايل به همكاري در مطالعه، در سه گروه درماني20 نفره به تفكيك تحت درمان قرار گرفتند. در گروه اول روزانه با قرص كلسيمـVit D (mg1000)، گروه دوم تحت درمان با قرص كلسيمـVit D (mg1000) به همراه متفورمين (mg1500) و گروه سوم تحت درمان با قرص متفورمين (mg1500) به مدت 3 ماه تحت درمان و 3 ماه كنترل پس از درمان مورد مطالعه و بررسي قرار گرفتند. پيگيري بيماران پس از 6 ماه به صورت بررسي اندازه فوليكول غالب، نظم قاعدگي و بارداري صورت پذيرفت. پس از جمعآوري دادهها و ثبت رايانهاي آنها در نرم افزار آماري 11 SPSS، آناليز آماري بر مبناي فرضيات (آزمون كروسكال واليس، t، ANOVA و رگرسيون GEE) با سطح معنيداري 05/0 انجام شد. نتايج: در ارتباط با پاسخ درماني در اين بيماران (اندازه فوليكول mm12³)، آزمون آماري GEE نشان داد فراواني نسبي پاسخدهي رشد فوليكول در گروه كلسيمـVit D و متفورمين به نسبت دو گروه ديگر به طور معنيداري در ماههاي پنجم و ششم بيشتر بود (03/0p=). نتيجهگيري: با توجه به عملكرد متفورمين به صورت كاهش و تنظيم انسولين و همچنين نقش مشخص كلسيمـVit D در اصلاح و تنظيم انسولين در اين سندرم، مصرف همزمان اين دو دارو به منظور اصلاح اختلال انسولين و كاهش آندروژن و در نتيجه بلوغ تخمك پيشنهاد ميشود.
نویسندگان: مهران عموئی خانعباسی, مریم قلیچ خانی, مریم باقری, معصومه معصومی
کلیدواژه ها : تحریک تخمکگذاری - تلقیح داخل رحمی اسپرم - سندرم تحریک بیش از حد تخمدان - سندرم تخمدان پلیکیستیک - لتروزول - گنادوتروپین - کلومیفن سیترات
: 11337
: 24
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: کلومیفن اگرچه از داروهای مؤثر در درمان ناباروری میباشد؛ لیکن دارای عوارضی نظیر گرگرفتگی، کاهش موکوس سرویکس و اختلال در تست پس از مقاربت (PCT) و کاهش رشد و ضخامت اندومتر و بارداري چندقلويی است. از طرف ديگر لتروزول داروی جدیدتری است که مزایای آن شامل افزایش موکوس سرویکس، افزایش ضخامت اندومتر و کاهش خطر بارداري چندقلوئی است؛ لذا هدف از این مطالعه مقایسه این دو دارو در بیماران مبتلا به تخمدان پلیکیستیک (PCO) به روش كمك باروري تلقيح داخل رحمي اسپرم (IUI) بود.روش بررسی: مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بود. این طرح در سال 1382 در شورای پژوهشی گروه مطرح و تصویب شد. سپس100 نفر از زنان نابارور مبتلا به PCO در محدودة سني 35-20 سال واجد شرایط IUIبا اخذ رضایتنامه آگاهانه در مرکز ناباروری ولیعصر (عج) در سالهای 85-82 به صورت تصادفی ساده به 2 گروه تقسیم شدند و در هر يك از گروهها داروي کلومیفن يا لتروزول به همراه HMG در فاصله روز 7-3 سیکل قاعدگی تجویز شد. متغیرهای ضخامت اندومتر، تعداد فولیکول بالغ، میزان بارداري، سقط و چند قلویی براي شركت كنندگان در هر دو گروه ثبت گرديد. اختلاف در مورد متغیرهای پیوسته توسط t-test و متغیرهای کیفی توسط تست 2 و دقيق فيشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. 05/0p≤ معنیدار تلقی شد.نتایج: تعداد فولیکول بالغ، خطر تحريك بيش از حد تخمدان (40% در مقابل 14%) و تعداد سقط (5/37% در مقابل 11/11%) در گروه کلومیفن به طور معنیداری بیشتر بود (به ترتيب 000/0p=، 003/0p=، 048/0p=). ضخامت اندومتر و میزان بارداري (8 نفر در گروه کلومیفن در مقابل 9 نفر در گروه لتروزول) در دو گروه از نظر آماری معنیدار نبود.نتیجهگیری: در صورت احتمال خطر تحريك بيش از حد تخمدان و یا سقط همچنین مواردی نظیر عدم تحمل یا شکست کلومیفن انتخاب لتروزول به جای کلومیفن منطقی میباشد؛ لیکن استفاده از این دارو به عنوان خط اول درمان نیاز به مطالعه بیشتری دارد.
نویسندگان: معصومه معصومی, مریم باقری, نسرین عابدی نیا
کلیدواژه ها : اهدای تخمک - اهدا گامت - دریافت تخمک - گیرندگان تخمک - ناباروری زنان - یائسگی زودرس
: 12225
: 39
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: عدم آگاهي اهداءکنندگان و گيرندگان از مسائل اخلاقي و حقوقي آن، ميتواند اثرات جبرانناپذير بر آينده کودکان حاصل از اين روش درماني، داشته باشد. لذا اين مطالعه با هدف بررسي نگرش در دو گروه گيرندگان و دهندگان تخمک انجام شد تا با توجه به تمايلات و اعتقادات اين گروه درماني با برنامهريزي بهتر، موجب بهبود اثرات اجتماعي و اخلاقي اهداء تخمک باشيم.روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي، 52 اهداءكننده و 53 گيرنده تخمك مراجعهكننده به مركز بهداشت باروري وليعصر (عج) بودند در صورت تمايل و رضايت آنان توسط پرسشگر، پرسشنامه طراحي شده ODQ در دو گروه گيرنده و دهنده تخمک و در دو بخش سئوالات دموگرافيک و نظرسنجي، تكميل گرديد. دادهها بهصورت فراواني و درصد گزارش شد. نتايج: 3/47% از گيرندگان و 4/40% از اهداءکنندگان تخمک، موافق رازداري و محرمانه بودن اين روند درماني به صورت ناشناخته بودن فرد گيرنده و دهنده نسبت به هم بودند. 21/94% از گيرندگان و 9/56% از اهداکنندگان تخمک، موافق دادن پاداش به اهداء کنندگان و 64 % از گیرندگان و 30 % از اهداکنندگان مخالف آگاه نمودن فرزند از روند اهدای تخمک هستند. نتیجهگیری: در فرايند اهداء تخمک، بايستي ابعاد حقوقي، قانوني و اخلاقي براساس دستورالعملها و قوانين، مدون و مشخص شده و با انجام جلسات مشاوره ابعاد دقيق قانوني، احکام شرعي و عوارض پزشکي آن براي دهندگان و گيرندگان پيش از انجام اقدامات درماني کاملاً بيان شود. جهت تعميم نتايج، مطالعه وسيعتري در زمينه موارد مربوط با محرمانه بودن فرآيند مطابق نظر اهداءکنندگان و گيرندگان انجام گردد.
نویسندگان: ملک منصور اقصی, مریم باقری, اشرف آل یاسین, فرید زایری, مامک شریعت
کلیدواژه ها : ناباروری - سندرم تخمدان پلیکیستیک - متفورمین - بارداری - سقط خودبخودی - ناهنجاریهای جنینی - دیابت بارداری
: 28470
: 102
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: سندروم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) در 20-2% زنان در سنین باروری دیده میشود و از علائم بالینی شایع آن ميتوان به مقاومت به انسولین، عدم تخمکگذاری به دليل هیپرآندروژنیسم و در نتيجه ناباروری اشاره كرد. همچنین در صورت ایجاد بارداري احتمال بروز سقط خودبخودی افزایش مييابد. این مطالعه با هدف بررسی اثر تداوم مصرف متفورمین تا پايان سه ماهه اول بارداري بر روند بارداری انجام شد.روش بررسي: تعداد 76 زن با سابقه ناباروري به علت PCOS که در طي سالهاي 84-1383 تحت درمانهای ناباروری همراه با مصرف متفورمین بوده و باردار شده بودند در سه کلینیک مجزا تحت پروتکلهای خاص درمانی به سه گروه A (مصرف متفورمین تا پایان هفته 8 بارداری)، گروه B (مصرف متفورمین تا پایان هفته 12 بارداری) و گروه C (قطع مصرف متفورمین بلافاصله پس از تشخیص بارداری يعني هفته 6-5 بارداری) قرار گرفته، پیامد و عوارض بارداری و جنینی تا انتهای بارداري و زایمان مورد بررسی قرار گرفتند. پس از جمعآوری دادهها در نرم افزار آماری SPSS ويرايش 9 ذخیره و فرضیههای طرح از طریق آزمونهای آماری 2، t، مک نمار، ANOVA و Kruskal Wallis بررسی شدند. 05/0p< به عنوان سطح معنيداري در نظر گرفته شد.نتایج: میانگین سنی نمونهها 57/3±72/28 سال و مدت ناباروری 19/2±38/3 سال، نمايه توده بدني kg/m228/5±7/25 و سابقه سقط 65/0±40/0 بود. رابطه آماری معنیداری بین سابقه سقط قبلی و بروز سقط فعلی با کاهش سقط در گروه B از 40% به 8% با آزمون مكنمار (01/0p<) و در گروه A از 32% به 4% (002/0p=) مشاهده شد. در گروه C علیرغم کاهش میزان سقط از 1/23% به 2/4% این تفاوت از نظر آماری معنيدار نبود. همچنین هیچ مورد ناهنجاری جنینی در گروهها مشاهده نشد. نتیجهگیری: با توجه به مطالعه فعلی و مرور مطالعات قبلی به نظر میرسد مصرف متفورمین علاوه بر اثرات درمانی در ناباروري، در صورت تداوم مصرف در طول بارداری میتواند اثرات مفیدی نيز بر روند بارداری داشته باشد. اثبات اثرات مفید متفورمین در بارداري و بیضرر بودن مصرف آن مستلزم انجام طرحهای تحقیقاتی با ثبت اطلاعات دقیق در حجم نمونه زیادی از بیماران PCOS، با توجه به طول مدت مصرف متفورمین قبل از بارداری و ادامه آن در طول بارداری و ثبت دقیق پیامد بارداری میباشد.